Feed on
Posts
Comments

DSCN2296

 

 

 

Her olayda sonuca bakmayı uzun yıllar önce öğrendim. Gelişmeler sadece sonuca götürüyor her şeyi. Ayrılıklar, bitişler, aldanışlar, yeni alınan kararlar gelişmelerin ve yaşananların etkisi lakin, sonuca bizleri o gelişmeler götürüyor. Bu yüzden de sonuçta etkililer.

Gözlem yapmak… Ne, neden, nasıl, hangi süreçte gelişiyor…

Tüm bunları düşünürüm…

Hayatımdan çıkarttığım insanlar olduğu gibi, hayatımdan çıkarttığım günler de vardır. O tarihler bende bir kez iz bırakmışlardır. Kötü bir anıysa yaşadığım gün, hemen o güne ait bir silme işlemi gerçekleşir beynimde. Bu normal değilse bile bana çok iyi geldiği kesin.

Hayatımdan çıkarttığım bir tarih daha oldu şimdilerde 14 Nisan 2013.

Evet o günü bir daha yaşamak mümkün olmayacak yıl olarak, ama her yeni yılda 14 Nisan olacak. Yine de o gün takvimimden çıkacak mecazi anlamda tabii.

Ben o gün ne mi yapacağım? Ailemle olup günün tarihini düşünmeden, şükrederek ve güzelce geçireceğim.

14 Nisan 2013. Kızımız Cemre arkadaşlarıyla gezerken trafik kazası geçirdi. Çok şükür ki ölümle sonuçlanmadı. Gençlerimizin hepsi yaşıyor. Ufak tefek sıyrıklarla ve kocaman bir anıyla o günü atlattılar. Hepimiz atlattık.

Hastane. Ambulans. Sarı ışık. Tünel. Siren. Kaza haberleri… Şimdi bunları duymak ve görmek zor geliyor.

Şükrediyorum hep o gece çocuklarımızı kaybetmediğimiz için. Onlarla yaşam bir kez daha sunuldu biz ailelerine. Çok şükür.

Her gün başımıza yeni yeni sınavlar geliyor ve biz o sınavlardan kimi zaman başarıyla kimi zaman da başarısızlıkla çıkıyoruz.

O gece soğukkanlı oluşuma ben dahil herkes şaşırdı. Daha önce de yazdığım gibi benim için sonuç önemli. Sonuca bakarım. Sonuçta o kazadan ağır yaralı ya da kayıpla sınanmadık. Çok şükür. Çocuklarımız bizlere bağışlandı. Bundan güzel teselli olabilir mi?

Günler sonra bu yazıyı yazabiliyorum. O da diğer çocuklara ve aile büyüklerine bir öneride bulunmak için;  Çocuklarımız hepimiz için kıymetli. Bunu anlamak için başlarına kötü bir şeyler gelmesi gerekmiyor. Onları suçlamak, bağırmak çözüm değil. Sonuç önemli. Yaşıyorlar.

Uzuvlarından birini kaybedebilirlerdi. Yaşamları boyu fiziksel olarak o kazadan bir şeyler taşıyabilirlerdi. Bunlar olmadı. Çok şükür.

Cemre’m seni çok seviyorum. İyi ki yaşıyorsun. İyi ki tüm arkadaşların yaşıyor. Hepinizi seviyorum.

Çok şükür.

Çok şükür.

Bizlerlesiniz yine çok şükür.

 

Bircan OĞANKUL

26/04/2013

Yazar :

1967 İzmir doğumlu. İşletme Fakültesi( Muh.- Finans) mezunu. Doğayı, tüm canlıları seven. 25 yıldır yaşadıklarını, öğrendiklerini, deneyimlerini ve düşüncelerini yazıya döken. Sosyal işlerde yer almaktan mutluluk duyan biriyim.

Yazarın websitesiYa

2 Cevaplar to “SONUÇ ve ŞÜKÜR – Bircan OĞANKUL”

  1. metin dedi ki:

    canım sana katılıyorum şükür yavrumuza bir şey olmadı hepimize geçmiş olsun hepinizi çok seviyorum.

  2. kerim dedi ki:

    Cemrenizin geçirdiği ve sıyrıklarla atlattığı kazayı yeni okudum, Allah o günü, o tür kazaları bir daha yaşatmasın dilerim, Ailece hepinize çok geçmiş olsun. Saygı ve sevgilerimle, Metin abime de selâmlar…