Feed on
Posts
Comments

bahçe50

 

bahçe71

 

 

Merhaba dostlarım. Sizlerden, yazılarımdan uzaktım birkaç gündür. Benim için asırlar gibi gelen bu yokluğumda sizler eksik olmayın sitemi yalnız bırakmamışsınız. Teşekkür ederim.

Huzuru, temiz havayı ve sağlığı bulduğum köydeki evimizdeydim. Boya işi vardı. Bir anlamda bahar ya da genel temizlik diyebileceğim mekan içinde değişiklik yaptık. Boz – yap gibi. :)) Eskiden yatak odası olarak kullanılan odayı oturma, kitap okuma ve dinlenme odasına çevirdik. Daha önceden kütüphane olarak düzenlediğimiz odayı da yatak odası haline getirdik. Ortalığı fazla karıştırmadan hem de. Salon ve mutfak aynı yerinde kaldı.:)) Mutfağı salona, salonu mutfağa taşıma fikri bir an için aklıma gelse de evde bizimle yaşayan kedilerimiz Pençe ve Neskafe’nin varlığı nedeniyle mutfağın aynı yerinde kalması en akılcı fikirdi. Bizler de öyle yaptık. :))) Onları çok sevsem de herkes birbirinin sınırlarına saygılı yaşayacak… Mutfağa girişleri yasak. Bunu çok iyi biliyorlar sevgili kedilerim.

Bir yandan evle ilgili işler, bir yandan yemek yapımı derken ben yine hızımı alamadım orada kaldığım sürede banyo lifleri, şallar ördüm. Zamanı iyi kullanmayı bilenlerdenim. Sonradan mızmızlanan tiplerden değilim; ” aman zaman yetmiyor, nefes alamıyorum” vb. cümleleri benden duyamazsınız.

Bu arada mevsimin ilk leyleklerini de gördüm. Hem de uçarken.:)) Bu sene de umutluyum yani gezmek konusunda.

Şehre geldiğimde başağrılarım başlıyor. Şehrin havasına alışmak için süreye ihtiyacım var. Onca günün temiz havasını soluduğum ovayı nasıl aramayayım ben şimdi.

Televizyon kanallarından Azerbaycan TV’ yi seyretmeyi adet edindim orada kaldığım sürede. Daha önceden de seyretmişliğim vardır tabii. Azerice de öğrenmeye başladım bu sayede.

Bir orada bir burada yaşamaya başlayınca valizimi hazırlamak bana seyahate çıkmayı hatırlatıyor. O evde de giysilerimiz var tabii, ama yine de her gidiş gelişimizde taşıyacağımız giysiler ve çantalar mutlaka oluyor.

Leylekler işe yaramış görünüyor. Elimde valizim ben yine yollarda… Kilometreler arasında yolculuğum devam ediyor. Devam edecek.

 

Bircan OĞANKUL

08/04/02013

 

Yazar :

1967 İzmir doğumlu. İşletme Fakültesi( Muh.- Finans) mezunu. Doğayı, tüm canlıları seven. 25 yıldır yaşadıklarını, öğrendiklerini, deneyimlerini ve düşüncelerini yazıya döken. Sosyal işlerde yer almaktan mutluluk duyan biriyim.

Yazarın websitesiYa

3 Cevaplar to “BİR ORADA BİR BURADA – Bircan OĞANKUL”

  1. metin dedi ki:

    hoşgeldin canım hoşgeldin

  2. a.merih aytaç dedi ki:

    hoş geldin canım kardeşim

  3. Kerim dedi ki:

    Yazılarınızı özlemiştik, hoşgeldiniz ve iyiki geldiniz diyoruz. Metin abime de saygı ve selâmlar, dostça sağlıcakla kalın…